در تجارت و حمل و نقل بینالمللی، قوانین و مقررات متعددی برای تنظیم روابط میان خریداران و فروشندگان وجود دارد که یکی از مهمترین آنها قواعد اینکوترمز (Incoterms) است. اینکوترمز مجموعهای از اصطلاحات تجاری استاندارد است که وظایف، هزینهها و ریسکهای مربوط به حمل و نقل کالا را بین طرفین قرارداد مشخص میکند. یکی از مهمترین این قواعد، قاعده DAP (Delivered at Place) یا «تحویل در محل» است که در معاملات تجاری بینالمللی کاربرد گستردهای دارد. بر اساس این قاعده، فروشنده مسئولیت حمل کالا تا مکان تعیینشده توسط خریدار را بر عهده دارد، اما تعهدی برای ترخیص کالا در مقصد و پرداخت حقوق گمرکی ندارد.
این قاعده به دلیل انعطافپذیری و مزایایی که برای طرفین دارد، بهویژه در حمل و نقل چندوجهی و معاملات با مقاصد مشخص، مورد استفاده قرار میگیرد. در این مقاله از یاری بار، مفهوم قاعده DAP، مزایا، محدودیتها و کاربردهای آن در تجارت بینالملل بررسی خواهد شد.
مراحل اینکوترمز بر اساس قاعده DAP (Delivered at Place)
اگر برای شمام سوال است که Dap مخفف چیست؟ قاعده DAP یا Delivered at Place (تحویل در محل) یکی از اصطلاحات مهم اینکوترمز است که مسئولیتهای فروشنده و خریدار را در فرآیند حمل و نقل مشخص میکند. بر اساسDAP Incoterms، فروشنده موظف است کالا را تا محل تعیینشده توسط خریدار حمل کند، اما مسئولیت ترخیص گمرکی و پرداخت عوارض در کشور مقصد بر عهده خریدار است.
مراحل اجرایی اینکوترمز بر اساس قاعده DAP:
- بستهبندی و آمادهسازی کالا:
- فروشنده موظف است کالا را طبق شرایط قرارداد بستهبندی کند.
- اطمینان از انطباق کالا با استانداردهای کشور مقصد و شرایط حمل.
- ترخیص صادراتی کالا:
- فروشنده مسئول اخذ مجوزهای لازم و انجام تشریفات گمرکی برای خروج کالا از کشور مبدأ است.
- حمل و نقل بینالمللی:
- فروشنده باید وسیله حمل مناسب را انتخاب و هماهنگیهای لازم را انجام دهد.
- حمل کالا از کشور مبدأ به کشور مقصد با توجه به نوع قرارداد (دریایی، هوایی، جادهای یا چندوجهی).
- تحویل در محل تعیینشده:
- فروشنده موظف است کالا را در محل توافقشده (مانند انبار خریدار، بندر، فرودگاه، یا محل دیگری در کشور مقصد) تحویل دهد.
- ریسک تا لحظه تحویل کالا به خریدار، بر عهده فروشنده است.
- ترخیص وارداتی و پرداخت حقوق گمرکی:
- خریدار مسئول انجام مراحل گمرکی در کشور مقصد و پرداخت حقوق و عوارض ورودی است.
- حمل نهایی و دریافت کالا:
- پس از انجام ترخیص، خریدار کالا را از محل تحویل دریافت کرده و آن را به انبار یا محل نهایی منتقل میکند.
در قاعده DAP Incoterms، فروشنده مسئول تمامی مراحل تا تحویل کالا در مقصد تعیینشده است، اما ترخیص و هزینههای گمرکی بر عهده خریدار قرار دارد. این قاعده در تجارت بینالمللی به دلیل انعطافپذیری و کاهش پیچیدگیهای حمل و نقل، کاربرد گستردهای دارد.
بیشتربدانید:اینکوترمز چیست؟ آشنایی با قوانین و تعهدات جدید در اینکوترمز ۲۰۲۰
۲. اسناد لازم برای قاعده DAP
در قاعده DAP (تحویل در محل)، فروشنده موظف است کالا را تا محل تعیینشده توسط خریدار حمل کند و کلیه هزینهها و ریسکهای مرتبط با حمل را تا مقصد بر عهده بگیرد. در این فرآیند، تهیه و ارائه برخی اسناد ضروری است تا حمل و نقل بینالمللی و ترخیص کالا به درستی انجام شود.
اسناد اصلی مورد نیاز در قاعده DAP:
- فاکتور تجاری (Commercial Invoice)
- این سند نشاندهنده مشخصات کالا، قیمت، شرایط پرداخت و سایر جزئیات معامله است.
- خریدار از این سند برای ترخیص گمرکی در کشور مقصد استفاده میکند.
- بارنامه حمل (Bill of Lading / Airway Bill / CMR / Rail Waybill)
- بسته به نوع حمل، این سند میتواند شامل بارنامه دریایی (Bill of Lading)، بارنامه هوایی (Airway Bill)، بارنامه جادهای (CMR) یا بارنامه ریلی (Rail Waybill) باشد.
- این سند نشان میدهد که کالا به حملکننده تحویل داده شده و در حال ارسال به مقصد است.
- لیست بستهبندی (Packing List)
- جزئیات دقیق بستهبندی کالا از جمله تعداد بستهها، وزن، ابعاد و محتویات هر بسته را نشان میدهد.
- این سند برای بررسی و بازرسی کالا در گمرک و محل تحویل ضروری است.
- گواهی مبدأ (Certificate of Origin)
- این سند مشخص میکند که کالا در کدام کشور تولید شده است.
- برخی کشورها برای کاهش تعرفههای گمرکی بر اساس توافقنامههای تجاری، این سند را الزامی میدانند.
- مدارک گمرکی صادرات (Export Customs Documents)
- فروشنده موظف است کلیه اسناد مربوط به تشریفات گمرکی خروج کالا از کشور مبدأ را تهیه کند، از جمله:
- اظهارنامه صادراتی (Export Declaration)
- گواهی بازرسی (Inspection Certificate) (در صورت نیاز)
- فروشنده موظف است کلیه اسناد مربوط به تشریفات گمرکی خروج کالا از کشور مبدأ را تهیه کند، از جمله:
- بیمهنامه حمل و نقل (Insurance Certificate) (در صورت توافق)
- در قاعده DAP، فروشنده الزام قانونی برای تهیه بیمه ندارد، اما در صورت توافق طرفین، این سند ارائه میشود.
- بیمهنامه میزان پوشش و شرایط بیمه حمل کالا را مشخص میکند.
- سایر اسناد (در صورت نیاز)
- گواهی کیفیت (Certificate of Quality): برای برخی کالاها که نیاز به استانداردهای خاص دارند.
- گواهی بهداشت (Health Certificate): برای کالاهای کشاورزی، غذایی و دارویی.
- مجوزهای خاص: بسته به نوع کالا، ممکن است مجوزهای ویژهای مانند مجوز مواد شیمیایی یا تجهیزات پزشکی مورد نیاز باشد.
در معاملات تحت قاعده DAP، فروشنده موظف است اسناد حمل، گمرکی و تجاری لازم را تهیه کند تا فرآیند تحویل کالا بدون مشکل انجام شود. با این حال، ترخیص نهایی و پرداخت عوارض در کشور مقصد بر عهده خریدار است. آگاهی از اسناد مورد نیاز، از بروز مشکلات گمرکی و تأخیر در تحویل کالا جلوگیری میکند.
بیشتر بدانید:مدارک و مراحل ضروری ارسال بار به ترکیه برای محموله های تجاری
۳. مسئولیتها و حقوق فروشنده و خریدار در قاعده DAP
جدول زیر به طور خلاصه مسئولیتهای هر یک از طرفین را در معاملات تحت قاعده DAP نشان میدهد:
| مورد | مسئولیت فروشنده | مسئولیت خریدار |
|---|---|---|
| بستهبندی و آمادهسازی کالا | فروشنده موظف به بستهبندی کالا مطابق استانداردهای حمل و نقل است. | خریدار در این مرحله تعهدی ندارد. |
| تشریفات گمرکی صادرات | فروشنده مسئول انجام فرآیند گمرکی و اخذ مجوزهای لازم برای خروج کالا از کشور مبدأ است. | خریدار در این مرحله تعهدی ندارد. |
| هزینههای صادراتی | بر عهده فروشنده است. | خریدار هزینهای در این مرحله ندارد. |
| حمل و نقل بینالمللی | فروشنده باید حمل کالا را تا محل تعیینشده تأمین کند. | خریدار در این مرحله تعهدی ندارد. |
| بیمه حمل و نقل | فروشنده ملزم به تأمین بیمه نیست، مگر اینکه توافق شده باشد. | خریدار تعهدی در قبال بیمه ندارد مگر اینکه خودش تمایل به اخذ بیمه داشته باشد. |
| ریسک در طول حمل و نقل | فروشنده مسئول تمامی ریسکها و خسارات احتمالی تا زمان تحویل کالا است. | ریسک تا لحظه تحویل بر عهده خریدار نیست. |
| تحویل کالا در مقصد | فروشنده موظف است کالا را در محل توافقشده تحویل دهد. | خریدار باید هماهنگیهای لازم برای دریافت کالا را انجام دهد. |
| تشریفات گمرکی واردات | فروشنده هیچ تعهدی برای ترخیص کالا در کشور مقصد ندارد. | خریدار موظف به انجام مراحل ترخیص و پرداخت عوارض گمرکی است. |
| هزینههای گمرکی و مالیات در کشور مقصد | فروشنده هیچ هزینهای برای گمرک مقصد نمیپردازد. | خریدار تمامی هزینههای گمرکی، مالیاتها و عوارض ورودی را پرداخت میکند. |
| حمل داخلی در کشور مقصد (در صورت نیاز) | فروشنده تعهدی در این مرحله ندارد (مگر اینکه محل تحویل دقیقاً در انبار خریدار باشد). | خریدار مسئول حمل کالا از محل تحویل به انبار نهایی خود است. |
درنتیجه
- فروشنده موظف است کالا را تا مکان تعیینشده توسط خریدار حمل کند، اما نیازی به انجام تشریفات گمرکی و پرداخت هزینههای وارداتی ندارد.
- خریدار پس از تحویل کالا، مسئول انجام تشریفات گمرکی، پرداخت عوارض و حمل داخلی کالا است.
این شرایط باعث میشود که قاعده DAP برای معاملاتی که فروشنده مایل به مدیریت حمل و نقل تا مقصد است، اما نمیخواهد در فرآیندهای گمرکی و هزینههای وارداتی درگیر شود، بسیار مناسب باشد.
بیشتر بخوانید: ارسال بار به ترکیه
۴. نکات مهم در قاعده DAP
قاعده DAP (تحویل در محل) یکی از رایجترین قواعد اینکوترمز است که مسئولیت تحویل کالا را بر عهده فروشنده قرار میدهد تا زمانی که کالا به محل تعیینشده در کشور مقصد برسد. با این حال، نکات کلیدی و ملاحظاتی در این قاعده وجود دارد که باید به آنها توجه کرد.
۱. مسئولیت حمل و ریسکها
فروشنده مسئول تمامی هزینهها و ریسکهای حمل و نقل تا محل تعیینشده است.
اما فروشنده هیچ تعهدی در مورد انجام تشریفات گمرکی و پرداخت عوارض در کشور مقصد ندارد. این موارد بر عهده خریدار است.
۲. مشخص کردن دقیق محل تحویل
تعیین محل دقیق تحویل (مثلاً انبار خریدار، بندر، فرودگاه، یا یک آدرس مشخص) اهمیت زیادی دارد.
اگر مکان تحویل بهوضوح مشخص نشود، ممکن است اختلافاتی بین طرفین ایجاد شود.
۳. عدم الزام فروشنده به بیمه کالا
در قاعده DAP، فروشنده ملزم به ارائه بیمه حمل و نقل نیست، مگر اینکه در قرارداد ذکر شده باشد.
در صورت نیاز، طرفین میتوانند در مورد خرید بیمه توافق کنند.
۴. هزینههای گمرکی و مالیات در کشور مقصد
خریدار باید هزینههای گمرکی، مالیاتها و سایر عوارض دولتی را در کشور مقصد پرداخت کند.
خریدار مسئول ارائه اسناد لازم برای ترخیص کالا است. در غیر این صورت، ممکن است کالا در گمرک دچار تأخیر شود.
۵. مناسب بودن برای حمل و نقل بینالمللی
قاعده DAP میتواند برای حمل و نقل دریایی، هوایی، جادهای و ریلی استفاده شود.
این قاعده بهویژه در مواردی که خریدار قصد دارد کالا را در یک مقصد خاص تحویل بگیرد، مفید است.
۶. تفاوت با قاعده DDP (Delivered Duty Paid)
در قاعده DDP (تحویل با پرداخت عوارض)، فروشنده موظف به پرداخت تمام هزینههای گمرکی و مالیات در کشور مقصد است.
اما در DAP، این هزینهها بر عهده خریدار است.
۷. مدیریت تأخیرات و ریسکها
اگر خریدار در انجام تشریفات گمرکی یا دریافت کالا تأخیر کند، ممکن است هزینههای اضافی (مانند هزینه انبارداری) بر عهده او قرار گیرد.
بهتر است قبل از انعقاد قرارداد، رویههای گمرکی کشور مقصد بررسی شوند تا از تأخیرهای احتمالی جلوگیری شود.
بیشتر بخوانید:فریت بار به دبی
۵. هزینهها در قاعده DAP
در قاعده DAP (تحویل در محل)، هزینههای مرتبط با حمل و نقل بینالمللی میان فروشنده و خریدار تقسیم میشود. فروشنده موظف است کالا را تا مقصد تعیینشده تحویل دهد، اما هزینههای گمرکی و مالیاتها در کشور مقصد بر عهده خریدار است.
۱. هزینههایی که بر عهده فروشنده است:
| نوع هزینه | مسئولیت فروشنده |
|---|---|
| بستهبندی و آمادهسازی کالا | فروشنده هزینههای مربوط به بستهبندی و آمادهسازی کالا برای حمل را پرداخت میکند. |
| هزینههای گمرکی صادرات | فروشنده مسئول پرداخت هزینههای گمرکی، مالیاتها و مجوزهای مربوط به خروج کالا از کشور مبدأ است. |
| هزینه حمل داخلی در کشور مبدأ | فروشنده هزینه انتقال کالا از محل تولید یا انبار خود به بندر، فرودگاه یا مرکز حمل و نقل را بر عهده دارد. |
| هزینه حمل بینالمللی | فروشنده موظف است کلیه هزینههای حمل و نقل بینالمللی تا مقصد تعیینشده را پرداخت کند. |
| هزینههای تخلیه در مقصد (در صورت توافق) | بهطور پیشفرض بر عهده خریدار است، اما در صورت توافق، فروشنده میتواند این هزینه را بپردازد. |
۲. هزینههایی که بر عهده خریدار است:
| نوع هزینه | مسئولیت خریدار |
|---|---|
| هزینههای گمرکی و ترخیص در کشور مقصد | خریدار مسئول پرداخت مالیاتهای وارداتی، عوارض گمرکی و سایر هزینههای ترخیص کالا در کشور مقصد است. |
| هزینه حمل داخلی در کشور مقصد | پس از تحویل کالا در محل تعیینشده، خریدار مسئول حمل و نقل کالا به انبار نهایی خود است. |
| هزینههای بیمه (در صورت نیاز) | فروشنده ملزم به بیمه کردن کالا نیست، اما در صورت توافق، خریدار میتواند هزینه بیمه را بر عهده بگیرد. |
| هزینههای تأخیر در ترخیص یا دریافت کالا | در صورتی که خریدار تأخیر داشته باشد، هزینههای مربوط به انبارداری، جریمههای گمرکی یا سایر هزینههای اضافی بر عهده او خواهد بود. |
۳. نکات مهم درباره هزینهها در DAP:
بررسی هزینههای گمرکی کشور مقصد: خریدار باید قبل از معامله از هزینههای گمرکی، مالیاتها و تعرفههای کشور مقصد آگاه باشد.
شفافسازی در قرارداد: باید بهطور دقیق محل تحویل و مسئولیتهای مالی در قرارداد مشخص شود تا از اختلافات جلوگیری گردد.
مقایسه با سایر قواعد: در DAP، برخلاف DDP (Delivered Duty Paid)، خریدار مسئول هزینههای گمرکی و مالیاتهای مقصد است.
بیشتر بدانید:هزینه حمل بار بین المللی چگونه محاسبه می شود؟ تمامی نکات
۶. بیمه در قاعده DAP
در قاعده DAP (تحویل در محل)، فروشنده موظف است کالا را تا مقصد تعیینشده تحویل دهد، اما هیچ الزامی به بیمه کردن کالا ندارد. این موضوع به این معنی است که اگر کالا در طول مسیر دچار آسیب یا خسارت شود، بدون توافق قبلی، فروشنده تعهدی نسبت به جبران خسارت ندارد.
۱. مسئولیت بیمه در DAP
| مورد | فروشنده | خریدار |
|---|---|---|
| الزام به بیمه حمل کالا | خیر، مگر اینکه توافق شده باشد. | خیر، اما ممکن است بخواهد کالا را بیمه کند. |
| ریسک در طول حمل و نقل | فروشنده مسئول ریسکها تا لحظه تحویل در مقصد است، اما بدون بیمه، جبران خسارت به توافق بستگی دارد. | پس از تحویل کالا، تمامی ریسکها بر عهده خریدار است. |
| حق انتخاب بیمه | فروشنده میتواند بیمه را خریداری کند تا از کالا در طول حمل محافظت کند. | خریدار میتواند برای کاهش ریسک، بیمه جداگانه خریداری کند. |
۲. نکات مهم درباره بیمه در قاعده DAP
بیمه اختیاری است: در قاعده DAP، برخلاف برخی از اینکوترمزها مانند CIF (Cost, Insurance and Freight)، بیمه کالا الزامی نیست.
فروشنده میتواند بیمه بگیرد، اما مجبور نیست: اگرچه فروشنده مسئول حمل کالا تا مقصد است، اما طبق قوانین اینکوترمز، نیازی به بیمه کردن کالا ندارد. اگر خریدار خواهان بیمه باشد، باید در قرارداد مشخص کند.
خریدار میتواند بیمه اضافی بگیرد: از آنجایی که خریدار مسئول ریسک کالا پس از تحویل در مقصد است، میتواند خودش یک بیمه حمل و نقل برای کاهش ریسکهای احتمالی تهیه کند.
بیمه مسئولیت چه کسی است؟ این موضوع باید در قرارداد مشخص شود. در صورتی که فروشنده کالا را بیمه کند، باید نوع بیمه، میزان پوشش و شرکت بیمهگر مشخص شود.
۳. توصیهها برای مدیریت بیمه در قاعده DAP
شفافسازی در قرارداد: اگر بیمه ضروری است، باید در قرارداد به صراحت ذکر شود که چه کسی مسئول خرید آن است.
بررسی شرایط بیمهنامه: اگر فروشنده بیمه میگیرد، خریدار باید بررسی کند که پوشش بیمهای شامل چه مواردی است (آسیب فیزیکی، سرقت، تأخیر، شرایط فورس ماژور و غیره).
ارزیابی ریسکهای مسیر حمل: در صورتی که مسیر حمل پرخطر باشد (مانند مسیرهای دریایی طولانی یا مناطق پرریسک)، بهتر است که بیمه خریداری شود.
۴. مقایسه بیمه در DAP با سایر اینکوترمزها
| اینکوترمز | الزام به بیمه | مسئول خرید بیمه |
|---|---|---|
| DAP (Delivered at Place) | اجباری نیست | فروشنده یا خریدار (بسته به توافق) |
| DDP (Delivered Duty Paid) | اجباری نیست | فروشنده (در صورت توافق) |
| CIF (Cost, Insurance and Freight) | اجباری است | فروشنده |
| CIP (Carriage and Insurance Paid To) | اجباری است | فروشنده |
بیشتربدانید:بیمه بار چیست؟ تضمینی برای امنیت بار در طول مسیر
۷. الزامات قانونی برای قاعده DAP
در قاعده DAP (تحویل در محل)، رعایت الزامات قانونی برای جلوگیری از مشکلات حقوقی و مالی ضروری است. فروشنده موظف است تمامی مجوزهای صادراتی، اسناد حمل و نقل، و تشریفات گمرکی کشور مبدأ را انجام دهد، در حالی که خریدار مسئول ترخیص کالا، پرداخت عوارض گمرکی، مالیاتهای وارداتی و اخذ مجوزهای لازم در کشور مقصد است. همچنین، رعایت مقررات بینالمللی حملونقل (مانند IMO برای حمل دریایی و IATA برای حمل هوایی) ضروری بوده و بسته به نوع کالا، ممکن است نیاز به گواهینامههای بهداشتی، استانداردهای ایمنی و کنترلهای ارزی باشد. برای جلوگیری از اختلافات، بهتر است جزئیات قانونی و تعهدات طرفین در قرارداد بهصورت شفاف مشخص شود و در صورت لزوم، از مشاوره حقوقی تجارت بینالملل استفاده گردد.
بیشتربدانید:قوانین گمرکی ترکیه: آنچه قبل از ارسال بار باید بدانید
۸. نکات حقوقی مهم در قاعده DAP
در معاملات بینالمللی که از قاعده DAP (تحویل در محل) استفاده میشود، رعایت نکات حقوقی برای جلوگیری از اختلافات و مشکلات قانونی ضروری است. برخی از مهمترین ملاحظات حقوقی عبارتاند از:
مشخص کردن دقیق محل تحویل:
- در قرارداد باید محل تحویل کالا بهطور دقیق مشخص شود، زیرا فروشنده تا آن نقطه مسئول حمل است.
- هرگونه ابهام در تعیین محل تحویل میتواند منجر به اختلافات حقوقی بین طرفین شود.
ریسک و مالکیت کالا:
- ریسک کالا تا لحظه تحویل در مقصد بر عهده فروشنده است، اما پس از تحویل، تمامی ریسکها به خریدار منتقل میشود.
- اینکوترمز مالکیت کالا را مشخص نمیکند، بنابراین باید شرایط انتقال مالکیت در قرارداد جداگانه تعیین شود.
اسناد قانونی و تشریفات گمرکی:
- فروشنده باید اسناد مربوط به حمل، مانند فاکتور تجاری، بارنامه و گواهی مبدأ را ارائه دهد.
- ترخیص کالا در کشور مقصد و پرداخت عوارض و مالیاتها بر عهده خریدار است.
هزینههای اضافی و تأخیر در تحویل:
- اگر خریدار در دریافت کالا تأخیر داشته باشد، ممکن است مجبور به پرداخت هزینههای انبارداری، جریمههای گمرکی یا سایر هزینههای مرتبط شود.
- در صورت عدم شفافیت درباره هزینههای اضافی، اختلافات حقوقی ممکن است ایجاد شود.
الزامات بیمه و جبران خسارت:
- در DAP، فروشنده الزام قانونی برای بیمه کردن کالا ندارد، اما میتواند بیمه تهیه کند.
- در صورت عدم بیمه، اگر کالا در مسیر آسیب ببیند، خریدار یا فروشنده بر اساس توافقات قراردادی باید مسئولیت خسارت را مشخص کنند.
شرایط فسخ و حل اختلافات:
- در قرارداد باید شرایط فسخ معامله، ضمانتهای کالا و روشهای حل اختلافات (مانند داوری بینالمللی یا دادگاه صالح) مشخص شود.
- استفاده از شرایط داوری بینالمللی (مانند اتاق بازرگانی بینالمللی ICC) میتواند به کاهش ریسک دعاوی حقوقی کمک کند.
۹. قاعده DAP برای چه کسانی مناسب است؟
قاعده DAP (تحویل در محل) برای کسانی که به دنبال یک روش ساده و شفاف برای مدیریت حملونقل بینالمللی هستند، مناسب است. این قاعده برای فروشندگانی که تمایل دارند مسئولیت حمل کالا تا مقصد نهایی را بر عهده بگیرند، اما از پرداخت هزینههای گمرکی و مالیاتهای وارداتی در کشور مقصد خودداری کنند، مفید است. از طرف دیگر، خریدارانی که آشنایی کامل با قوانین گمرکی و ترخیص کالا در کشور خود دارند و قادر به مدیریت فرآیندهای وارداتی هستند، میتوانند از این قاعده بهرهبرداری کنند. همچنین، شرکتهای حملونقل بینالمللی و واسطهها که مسئولیت جابهجایی کالا را از فروشنده به خریدار انجام میدهند، میتوانند از DAP برای سادهسازی فرآیندهای حمل و نقل استفاده کنند. بهطور کلی، این قاعده برای تجارتهای کمریسک، کالاهای عمومی و استاندارد که نیازی به مجوزهای خاص ندارند، بسیار مناسب است.
تفاوت dap و ddp چیست؟
تفاوتهای اصلی بین شرایط تجاری DAP (تحویل در محل) و DDP (تحویل با پرداخت حقوق و عوارض) در مسئولیتها، هزینهها و ریسکها است. در زیر به بررسی این تفاوتها پرداخته میشود:
مسئولیتها و هزینهها
DDP: فروشنده مسئولیت کامل تحویل کالا به مقصد نهایی خریدار را بر عهده دارد. این شامل پرداخت تمامی هزینههای حمل و نقل، ترخیص کالا از گمرک، عوارض و مالیات است. خریدار تنها مسئول دریافت کالا میباشد۱۳.
DAP: فروشنده تمام هزینهها را تا محل تحویل انجام میدهد، اما ترخیص کالا از گمرک و پرداخت عوارض بر عهده خریدار است. به عبارت دیگر، فروشنده کالا را تا گمرک کشور خریدار میرساند ولی از آنجا به بعد مسئولیتی ندارد۲۴.
ترخیص کالا از گمرک
DDP: فروشنده فرآیند ترخیص کالا از گمرک کشور خریدار را انجام میدهد و اطمینان حاصل میکند که کالا بدون تاخیر تحویل داده میشود.
DAP: خریدار باید خود مسئولیت ترخیص کالا از گمرک و پرداخت هرگونه هزینه مرتبط را بر عهده گیرد. این بدان معناست که خریدار باید در مراحل گمرکی بیشتر دخالت کند.
انتقال ریسک
DDP: ریسک فقط پس از تحویل کالا به محل توافق شده به خریدار منتقل میشود.
DAP: ریسک معمولاً پس از رسیدن کالا به کشور خریدار ولی قبل از ترخیص کالا از گمرک به خریدار منتقل میشود
حرف آخر
در نهایت، قاعده DAP (تحویل در محل) یک ابزار کارآمد و شفاف برای تجارت بینالملل است که به فروشندگان و خریداران این امکان را میدهد تا مسئولیتها و ریسکها را بهطور واضح تقسیم کنند. این قاعده بهویژه برای کالاهای استاندارد و کشورهای با قوانین گمرکی شفاف مناسب است، و میتواند فرآیندهای حملونقل را ساده کند. اما همچنان لازم است که جزئیات دقیق در قرارداد ذکر شود تا از هرگونه سوءتفاهم و مشکلات حقوقی جلوگیری شود. در نهایت، مدیریت صحیح ریسکها، هزینهها و مسئولیتها در این قاعده برای موفقیت در تجارت بینالملل بسیار مهم است.
برای ارسال بار به ترکیه و ارسال بار به دبی با کارشناسان حمل و نقل یاری بار تماس بگیرید.